ادين بدين الحب اني توجهت ....وكايبد فالحب ديني و ايماني
دلم برات تنگ شده...هستي و نيستي ... نميدونم شايد اين منم نميتونم برات زندگي مورد نظرت رو بسازم...شايد هم از دنياست...شايد هم ازكار ميخوام هميشه كنارت باشم در همة جيز .... فرصتم بده...تويكي با من بد نباش ...طاقت ندارم اصلا ... دوستت دارم دلم برا نوشتن خيلي تنگ شده...هروفت اينجا ميام فقط خاطرات در ذهنم مياد جدي دلم برا همة جيز اينجا تنگ شده ميخوام بنويسم ميخوام بخونم براي هميشه ى من زندگيم با تو بهترين زندگي دنياست بخدا عاشقتم وعاشق تمام نوشتةهايي كه برايت نوشتم
گفتند ستاره ها را نمی توان چید! آنان که باور کردند... دستی برای چیدن ستاره ها دراز نکردند...! ولی ما به سوی زیبا ترین و درخشنده ترین آنها دستی بلند کردیم...... اگرچه دستانمان تهی ماند.... ولی چشمانمان پر از ستاره شد....! سلام اين روزا بهترين روزاي زندگيم هستن ديگة از همةى قيد و قيود دنيا رها شدم روز سه شنبه ۱۱/۵/۲۰۱۰ روز عروسيم بود خيلي خوشحالم از اينكه با تنها عشق وجودم هستم ارام و عاشقانة روز بسيار زيبا خدايا بابت همة جيز ازت تشكر ميكنم خدايا ممنونم جاي مامان و ابجي هم خيلي خالي بود دوستت دارم براي هميشه مهربانم اميدوارم همسر خوبي برايت باشم تا ابد و براي هميشه تا مقصد عشاق رهی دور و دراز است 
برايت ميخوام ....
گل سرخي برايت روشن ميكنم تا شايد مرا ببيني...من در همسايگي علفهاي گمنام خانه دارم ...ارزويم ايت است كه هر روز بتوانم شعري برايت بگويم و كتابي در وصف تو بنويسم......
من كنار رودهاي قشنگي زندگي ميكنم..كه دوست دارند..يك روز دريا را در اغوش بگيرند...من ايينه اى بر تاقچه اتاقم دارم كه هر صبح همه ى خدايان موهايشان را در ان شانه ميكنند...من با واژها صبحانه ميخورم...و در سطرهاي سپيد یک دفتر خودمن را ميشويم...گاهي واژهاي تازة مي افرينم تا بتوانم با تو حرف بزنم ...وقتي تو هستي .ميتوان خورشيد را از ميانه ى اسمان چيد و در دستمال كهنه اى بيچید و كنار گذاشت....ميتوان ماه را خاموش كرد..ميتوان ستار ه هاي غريب را فراموش كرد...
وقتي تو هستي ..انگار هفت روز بيشتر از خلقت دنيا نميگذرد...همه چيز بكر و دست نخورده است...هنوز هيچ مشامي از گلهاي را كه تازة در ايوان هستي روييده اند نبوييده است...هيچ دستي سيب هاي سرخ را از شاخه نكنده است...زير اولين باران مي ايستم و دستهايم را به طرف افقهاي ناشناخته باز ميكنم ...هيچ ديواري نيست..همه جا پنجره است..هيچ كس فاصله ها را نميشناسد...زمين پر از مريم و عطر نفسهاي مسيح..نسيم ها را به سوي خود ميكشاند..ميتوان اسوده خيال دوست داشت...عشق ورزيد...عاشقانه حرف زد.....ميتوان يك كبوتر بود يا پروانه اي بر شانه هاي هابيل....ميتوان يك گل سرخ شعله ور بود يا كلمه اي تبدار بر لبان يك عاشق ..البته تنها شخص عاشق خدا .......خدا.....خدا.
خودم شدم و براي هميشه 
یک منزل از آن بادیهی عشق مجاز است
در عشق اگر بادیهای چند کنی طی
بینی که در این ره چه نشیب و چه فراز است
سد بلعجبی هست همه لازمه عشق
از جمله یکی قصهی محمود و ایاز است
عشق است که سر در قدم ناز نهاده
حسن است که میگردد و جویای نیاز است
این زاغ عجب چیست که کبک دریش را
رنگینی منقار ز خون دل باز است
این مهرهی مومی که دل ماست چه تابد
با برق جنون کاتش یاقوت گداز است
وحشی تو برون ماندهای از سعی کم خویش
ورنه در مقصود به روی همه باز است
عاشقى پيداست ززارى دل
نيست بيمارى چو بيمارى دل
علت عاشق ز علتها جداست
عشق اسطرلاب اسرار خداست
هر چه گويم عشق را شرح و بيان
چون به عشق ايم خجل باشم ز ان
عشق ان باشد كه حيرانت كند
بي نياز از كفر و ايمانت كند
پيش ما سوختگان مسجد و ميخانه يكي ست
حرم و دير يكي كعبه و بت خانه يكي ست
اين همه جنگ و جدل حاصل كوته نظري ست
گر نظر پاك كنى سفره و پیمانه یکی ست
عشق اتش بود خانه خرابى دارد
پيش اتش تن شمع و پر پروانه يكى ست
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
اي رهگذر خسته,با نگاه بى انتهايت به عمق تك تك حروف و كلماتم بنگر و ارام ارام .....مرا همراه با اين صفحات ورق بزن.....و بعد به رسم روزگار مرا به عمق نوشته هايم را به دست فراموشى بسپار ....و اين كار هميشگى تو با نوشته هايم باشد......
ما ابد در بيش داريم...هستيم كه هستيم
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت